Soms zit zelfzorg niet in een spa-dag of een moment van luxe.
Soms zit het in blijven ademen terwijl je lichaam pijn doet.
Gisteren voelde ik dat weer: een pittige eisprong, terwijl ik bij de kapper zat.
Een warme kop thee tegen mijn buik, rustig ademen, verzachten en bij mezelf blijven.
Van buiten rustig, van binnen een onrustig buikgevoel… en toch: het voelde oké.
Twee jaar geleden zag mijn realiteit er heel anders uit.
Ik liet een hormoonconsulent meekijken en ontdekte dat ik al jarenlang PMDD-klachten had. Ik dacht oprecht dat dit gewoon was wie ik was. Maar mijn lichaam fluisterde, en soms schreeuwde het, dat er iets anders nodig was.
Door te leren luisteren naar mijn lichaam veranderde alles:
- Mijn agenda afstemmen op mijn cyclus
- Voeding aanpassen per fase
- Suppletie gebruiken die me enorm hielp
Nu, al een jaar zonder suppletie, gaat het zó goed dat ik mezelf bijna niet meer herken. Niet omdat alles altijd makkelijk is, maar omdat ik mezelf niet meer voorbijloop.
Zelfzorg is geen luxe.
Het is leren luisteren, jezelf serieus nemen en je eigen signalen volgen.
🤍
Herken jij jezelf hierin? Of heb jij een eigen manier gevonden om beter voor jezelf te zorgen? Ik lees je graag, ook als je alleen wilt meelezen.
